Günlerdir kapımı kimseler çalmıyor
Göğsümden içeri yokluğun sızıyor
Bir demlik çayım var tütünümde geçiyor
Duvarlara yazdığım he cümle ağlıyor
Evlerin ışıkları tek tek sönüyor
Bu ev bu nağmeler peşimi bırakmıyor


Geceler kara tren geceler
Yüklüyor bana seni geceler
Bende bir resmin var yüzüme bakmıyor

Kollarım seni ister geceler yine seni
Ne baharın tadı var nede yazın sevgili
Bir dem'lik günüm var ömrüm de geçiyor
Hiç mi aslı yok bunun
Bu asılsız yüzlerin
Dudağından geçtim gözlerin yakmıyor
Vazgeçsen olmuyor ölsen olmuyor